Nieuwe Surinaamse registers openbaar

Aan het begin van ieder jaar komen in de archieven nieuwe documenten beschikbaar ter inzage. Archieven noemen deze dag de Openbaarheidsdag.

Voor alle overheidsarchieven en dus ook voor gemeentearchieven geldt een openbaarheidstermijn van 20 jaar. Sommige stukken zijn voor een langere periode van openbaarheid uitgesloten. Dit laatste geldt ook voor de akten van de burgerlijke stand. Voor geboorteakten moet een openbaarheidstermijn in acht worden genomen van 100 jaar, voor huwelijksakten 75 jaar en voor overlijdensakten 50 jaar.

Dit houdt voor ons stamboomonderzoekers in dat er een nieuw jaar aan geboorteakten, overlijdensakten en huwelijksakten is in te zien. Denk aan de geboorteakten van Paramaribo, waar nu ook het jaar 1911 is in te zien of het jaar 1961 van de nieuw overgebrachte fiches op overlijden. Maar ook aan nieuwe inventarissen van de volkstelling van 1950. Nieuwe bronnen = nieuwe ontdekkingen!

Het gehele overzicht van vrijgevallen overheidsarchiefstukken bij het Nationaal Archief in Den Haag, treft u hier.
Onderstaand een selectie met bladzijdenummers aangaande Suriname.

• Ministerie van Buitenlandse Zaken, A-dossiers (uitleveringsbesluiten 1904-1934) blz. 70
• Fondsen voor Hulp en Bijstand blz. 221, 223
• Economische aangelegenheden blz. 223, 224
• Cultuur, volksontwikkeling en opvoeding blz. 224, 225
• Verkeer en Vervoer blz. 225
• Defensieaangelegenheden blz. 225
• Justitiele aangelegenheden blz. 226
• Openbare orde blz. 226

De overheidsarchiefstukken kunt u inzien bij het Nationaal Archief in Den Haag, de genealogische archiefstukken bij het Centraal Bureau voor Genealogie in hetzelfde pand.

Fijne Feestdagen allemaal

Video verslag debat serie

Ik kwam zojuist een video verslag tegen van het debat over de serie de Slavernij dat bij de Vereniging Ons Suriname vorige maand heeft plaats gehad. Ik vond het wel interessant om te delen. Het duurt twee en een half uur.

Surinamers in Nederlandse dienst

Gister is in het stadsarchief van Amsterdam de website www.militieregisters.nl gelanceerd. Het eerste project dat onder het vrijwilligersplatform Velehanden valt. Vrijwilligers werken samen aan het doorzoekbaar maken van foto’s en documenten, zodat het voor o.a. stamboomonderzoekers makkelijker wordt informatie te vinden over hun voorouders.

In een militieregister worden Nederlandse mannen opgenomen die in aanmerking komen voor de dienstplicht, welke Napoleon in 1811 tezamen met de invoering van de Burgelijke Stand in Nederland heeft ingevoerd. Vrijwel iedere gemeente heeft zo’n dergelijk archief in de loop der eeuwen bijgehouden. Op dit moment zijn er 16 registers van diverse gemeenten, waaronder Amsterdam die aan het project meedoen. Voor ons genealogen en onderzoekers betekent dit dat na voltooiing van het project wij van achter onze computers kunnen zoeken op de namen van voorouders die in Nederland hebben gewoond en in aanmerking zijn gekomen voor de dienstplicht. Ik zeg in aanmerking zijn gekomen, omdat er ook veel mannen zijn afgewezen of vrijstelling hebben gekregen vanwege lichamelijke klachten, omdat zij enige zoon waren of omdat een ander bv. de broer de dienstplicht op zich nam. Dit laatste zie je in de registers vermeld onder “broeder dienst”.

Militieregister Julius Henri Brandon Bron: Militieregisters.nl

“Hoe schrijf je zwarte geschiedenis met overwegend witte bronnen?”

Heeft u de serie “De Slavernij” gezien en wilt u daarover napraten? Of debateert u graag mee over het onderwerp de slavernij? De NTR organiseert een debat met als thema: “Hoe schrijf je zwarte geschiedenis met overwegend witte bronnen?”

In debat gaan: Leo Balai, recent gepromoveerd op de ramp met slavenschip De Leusden; Patricia Gomes, historica en schrijfster en kenner van de Surinaamse slavernijgeschiedenis; Henk den Heijer, hoogleraar zeegeschiedenis in Leiden; Gert Oostindie, hoogleraar Caraïbische geschiedenis en directeur van het Koninklijk Instituut voor Land en Volkenkunde. Plaats en tijd: Dinsdag 8 november vanaf 19.00 uur in De Rode Hoed in Amsterdam.

Carla Boos, eindredacteur van de NTR-serie De Slavernij, houdt een inleiding. Ook wordt het eerste exemplaar van het boek De Slavernij, uitgegeven door Uitgeverij Balans, aangeboden aan CDA-kamerlid Kathleen Ferrier.

De Slavernij: Het debat from Lyangelo on Vimeo.

‘Update’ Heilig Verbond (RK begraafplaats)

Onderstaand een bericht van het Heilig Verbond van 28 juli jl. in verband met de ruiming van graven. Men heeft tot eind oktober de tijd om te reageren. Het ruimen vindt plaats na Allerzielen (02/11). Onder het bericht de lijst van overleden personen plus jaar van overlijden.

“In verband met de herinrichting, waaronder de aanleg van nieuwe infrastructuur, voor afwatering en looppaden, zijn wij genoodzaakt graven te ruimen of te verplaatsen.

Nadat de begraafplaats enkele jaren geleden vol was geraakt en er nog geen nieuwe plek beschikbaar was voor begrafenissen, is er in afwachting daarvan op alle nog beschikbare plekken waaronder paden en gedempte sloten begraven. Hierdoor is de situatie ontstaan dat er zich tussen de oudere graven, jongere graven bevinden.

De Begrafeniswet geeft de mogelijkheid de graven van 20 jaar en ouder te ruimen. Voor graven die nog geen 20 jaar zijn is er toestemming van de Procureur Generaal nodig. In de maand mei 2011 is deze toestemming verkregen. Naar aanleiding hiervan treft u hierbij een lijst aan van graven die wij zullen moeten verplaatsen voor de aanleg van de volgende begraaflokatie en infrastructuur. Gaarne vragen wij hieromtrent contact op te nemen met het kantoor van het Heilig Verbond. E-mail: rkheiligverbond@sr.net.”

Situatie na hevige regenbuien RK Begraafplaats Paramaribo - ondergelopen graven

Situatie na hevige regenbuien RK Begraafplaats Paramaribo - ondergelopen graven

Nieuwe begraafplek Heilig Verbond - RK Begraafplaats Paramaribo

Terp verplaatsingen - Heilig Verbond - RK Begraafplaats Paramaribo

Documentaire over remigratie Suriname naar Indonesie

1014 Javaanse “contractarbeiders” keren vanuit Suriname weer terug naar hun vaderland met het schip de Langkoeas in het jaar 1954. Wat er zich afspeelde op het schip en hoe de Javanen zich weer hebben gevestigd in Indonesië gaan wij zien in de documentaire “Langkoeas 1954″ gemaakt door Jenny Kromodimedjo en Carlo Djaoedji.

De promo werd ter inleiding van de documentaire aan de Surinaamse ambassadrice in Jakarta Mevrouw Siti Amina Pardi vertoond, welke het met zeer veel belangstelling heeft bekeken. Zij verwacht dat de gemeenschap het positief zal ontvangen en het de relatie tussen Suriname en Indonesië zal verstevigen.

De programmamakers hopen met deze documentaire een bescheiden bijdrage te leveren aan het vastleggen van de gemeenschappelijke Surinaams-Indonesische geschiedenis.

Het slavenschip Leusden, Verongelukt voor de kust van Suriname, 1738

Slavenschip Leusden

Ik kwam een interessante titel van een boek tegen dat oktober as. gepubliceerd gaat worden. Het gaat over een volgepakt slavenschip (Leusden) welke voor de kust van Suriname is vergaan, waarbij 700 Afrikaanse slaven zijn omgekomen. 16 slaven hebben het overleefd.

Samenvatting:
Op 1 januari 1738 verging voor de monding van de Marowijnerivier in Suriname het slavenschip Leusden van de West-Indische Compagnie (WIC). Van de 716 in Afrika ingescheepte gevangenen overleefden er slechts 16 de ramp. Hoewel het ongetwijfeld de grootste tragedie is uit de Nederlandse scheepvaarthistorie, is deze ramp vrijwel onbekend.
De Leusden was een van de laatste WIC-schepen die slaven vervoerden en bovendien het enige dat exclusief voor dit doel werd ingezet. Per reis transporteerde het schip gemiddeld 660 slaven – geketend en dicht op elkaar liggend – naar het Caribisch gebied. Eenmaal op zee waren slavenschepen varende gevangenissen, waar een wreed regime heerste. Met name doordat ziekten vrij spel hadden in de ongezonde atmosfeer van de scheepsruimen, overleefden veel slaven de overtocht niet. Van haar eerste reis in 1720 tot aan haar ondergang in 1738 voerde de Leusden in totaal 10 slaventochten uit, waarbij slechts 73 % van de slaven levend de overzijde bereikte.

Er is tot nog toe bijzonder weinig onderzoek gedaan naar de specifieke schepen die de transatlantische slavenhandel mogelijk maakten. Wellicht heeft de morele verontwaardiging – dan wel schaamte – over het fenomeen slavernij objectief onderzoek altijd in de weg gestaan. Leo Balai ontdekte echter diverse tot nog toe onbekende bronnen, waarin over het feitelijke reilen en zeilen aan boord van slavenschepen wordt verhaald.

Bio auteur: Leo Balai (Paramaribo, 1946) was na zijn juridische opleiding zowel als zelfstandig ondernemer als in dienstverband werkzaam op verschillende gebieden. Momenteel verzorgt hij diverse vaardigheidstrainingen.

Boekdetails:
Isbn – 978.90.5730.729.4
Specificaties – 334 pagina’s
17 x 24 cm, genaaid gebrocheerd, geïllustreerd in zwart-wit
Prijs – € 34,50