Koloniale archieven gaan terug naar Suriname

Het was al een tijdje bekend, maar nu zijn de eerste persberichten gepubliceerd.
De komende 5-7 jaar gaan archieven m.b.t. Suriname terug naar Suriname. Het gebouw zal naar verwachting medio 2010 operationeel zijn.

Aanstaande donderdag is er in het Nationaal Archief een symposium waarbij minister Plasterk en minister Hassankhan de overeenkomst definitief zullen ondertekenen.

Voor de genealogen en onderzoekers in Nederland niet getreurd alles wordt voordat het naar Suriname gaat verfilmd!

Onderstaand het persbericht:

DEN HAAG -
De komende zeven jaar keert 800 meter koloniale geschiedenis bij stukjes en beetjes terug naar Suriname. Het gaat daarbij om archieven van 1667 tot 1975, het jaar dat Suriname onafhankelijk werd.

Behalve resultaten van volkstellingen omvatten de archieven onder meer stukken over de troepenmacht in Suriname en het slavernijverleden. Dat hebben de ministeries van OCW en Buitenlandse Zaken maandag laten weten.

Donderdag maken bewindslieden uit beide landen de overdracht officieel, met een ondertekening in het Nationaal Archief in Den Haag.

Dat de archieven nu pas worden overgedragen, komt doordat de bewaaromstandigheden in het tropische Suriname tot nog toe onvoldoende waren.

[Bron: Volkskrant / ANP]

Archief in Suriname

Ik kan iedereen die naar Suriname gaat aanraden om een dagje naar het archief te gaan.
Er zijn genoeg behulpzame medewerkers die met je meedenken en de stukken naar je toe brengen.

Tijdens mij te korte verblijf heb ik registers van geboorte, overlijden en huwelijkregisters ingezien die in goede staat verkeren. Enkele ook minder goed, maar zeker de moeite waard om in te zien. Er kwamen als snel bekende familienamen naar voren waarvan ik ook zeker een kopietje moest maken.

Het verbaasde mij dat de slavenregisters nog in goede conditie verkeren. M.i. een hele belangrijke bron van informatie over de familieverwantschap bij slaven. Je kan hier namelijk uit op maken wie de moeders van de reeds bekende stammoeder is. In de emancipatieregisters en de database tref je een lijst met namen aan, waarbij de oudste persoon bovenaan de lijst staat. Als je deze persoon haar (bijna altijd een vrouw) slavennaam opzoekt in de slavenregisters. Kan het voorkomen dat haar moedersnaam erin beschreven staat. In mijn geval was dit wel zo en ben ik toch weer één generatie verder gekomen.

Zowel de particuliere slavenregisters als de plantage slavenregisters waren goed te lezen, bladen en banden zijn in tact.

Een andere aanrader is het burgerregister. Hierin staan vrije personen ingeschreven die het land binnenkomen of een bepaalde handel willen bedrijven. Men moest zich dan inschrijven en aangeven wanneer en waar deze geboren is, wanneer het land binnengekomen, met wie gehuwd, de namen en geboortedata van evt. kinderen (waardevol!) , etc.
Uit het burgerregister ben ik voor mijn zelf een aantal nieuwe gegevens te weten gekomen te weten gekomen over mijn stammoeder Roza en haar kinderen.

Een andere aanrader is om het rustig aan te doen in Suriname. Archiefwerk en engelengeduld gaan hand in hand. Wie te hard van stapel loopt en overenthousiast te werkgaat kan nog wel eens aan zichzelf voorbij gaan. Dit heb ik zelf aan den lijve ondervonden en moest mijn bezoek aan het archief helaas afbreken.

Onderstaand dan ook een foto van wat je niet moet proberen in één dag door te nemen. 

archiefstukken_surinameWie naar het archief in Suriname gaat stuurt u mij dan een mailtje via denie@live.nl.
Misschien kunnen wij elkaar aan informatie helpen.

Het adres van het Nationaal Archief in Suriname is:
Doekhieweg- Oost 18A
Zorg en Hoop
Paramaribo / Suriname
Email: info@nationaalarchief.sr
Telefoon .:498222/ 464943

Het nieuwe gebouw is een heel stuk groter en ziet er mooi uit.
Het zit in de Coppenamestraat (nu Jaggernath Lachmonstraat) naast het C.B.B. (ook de moeite waard overigens!)

Vermoedelijk is het in het voorjaar operationeel.

De Surinaamse arcnieven en registers die  zich momenteel in het Nationaal Archief in Den Haag bevinden, gaan m.i. medio 2010 over naar Suriname. Welke archieven over zullen gaan zal nog interessante kwestie worden. Ik kan mij heel goed voorstellen dat Nederland nog wat pronkstukken over wilt houden voor het Nederlandse publiek.

Denie Kasan ontvangt bijzondere historische archieven (1 april)

Een gift
Vorige week zaterdag heb ik een serie zeer bijzondere archieven in ontvangst mogen nemen. Een anonieme schenker heeft mij ca. 100 historische registers (Suriname 1680-1820) geschonken die uniek zijn.

Erfstukken
De registers zijn allen erfstukken. Haar voorouder zou van een aanzienlijke familie komen die eigen een eigen familie-archief had opgebouwd. Of deze persoon bij het Gouvernement werkte is mij nog niet helemaal duidelijk. Op enkelen na is de conditie bijzonder goed te noemen. De registers zijn verpakt in een mij niet bekende verpakking.

Periode 1680-1800
Ik heb nog geen inventaris gemaakt, maar ik zie nu al dat het zeer waardevolle informatie betreft. Zover ik kan zien is het een totaal overzicht van alle manumissies die in Suriname zich hebben plaatsgevonden in de periode 1680 – 1800.

Bekende Nederlanders
Bijzonder om te zien is dat in dit archief bekende namen voorkomen als vrijlater, namelijk:

- Alida de Ruyter (dochter van Michiel de Ruyter)
- Titia  van Rijn (kleindochter van Rembrandt van Rijn)

500 Zweden in Suriname
Ook is er een register met een voor mij onbekende bevolkingsgroep in Suriname, namelijk de Zweden. Ruim 500 Zweden zijn in de periode 1699 – 1730 illegaal (?) naar Suriname gekomen als timmerlieden. Zij komen allen van het plaatsje Rosendal gelegen aan de Westkust van Zweden.

Deze registers ga ik aan een archiefinstelling doneren, welk archief dat wordt weet ik nog niet.

Beste lezers (in het bijzonder Okke), ik hoop niet dat ik u al te veel heb doen hopen, maar dit artikel is gefingeerd. Het is een 1 april grap. Hoewel ik graag zie dat mensen mij bijzondere archieven schenken is deze hele post onwaar. Ik hoop dat u de grap kunt waarderen, ik heb er tijdens het schrijven in ieder geval veel plezier van gehad.