Caribische fotocollectie Fraters van Tilburg online

Een fotografische schatkist is geopend. Duizenden Caribische foto’s uit de collectie van de Fraters van Tilburg zijn vanaf april voor iedereen toegankelijk via www.caribischerfgoed.nl. Het is een interactieve databank, waar je als bezoeker informatie kunt toevoegen of herinneringen kunt delen.

Dozen en dozen vol foto’s bevinden zich in het archief van de Fraters van Tilburg. De kelder van het generalaat aan de Gasthuisring in de Brabantse stad waar de congregatie haar oorsprong heeft, staat er vol mee. In een groot aantal van die dozen zijn de foto’s opgeslagen die de fraters maakten op de Nederlandse Antillen en in Suriname. Dat ‘Caribische’ deel van de fotocollectie bestaat uit naar schatting zo’n dertigduizend afbeeldingen die tussen 1886 – het jaar waarin de eerste drie fraters naar Curaçao vertrokken – en ergens aan het einde van de twintigste eeuw zijn gemaakt.

De tienduizenden foto’s vormen een schat aan beeldmateriaal. Van Suriname en de Nederlandse Antillen is slechts een beperkte hoeveelheid historisch beeldmateriaal bewaard gebleven. De uitgebreide collectie van de Fraters van Tilburg is een zeer welkome aanvulling en een belangrijke bron voor onderzoek.

Nieuwe stukken openbaar – Volkstelling Suriname 1950

Archieven zijn gebonden aan openbaarheidstermijnen, dit i.v.m. o.a. de Wet Bescherming Persoonsgegevens. Zo is het bij wet verboden om persoonsgegevens van mogelijk levende personen te publiceren. Hierdoor kan men, zonder toestemming en machtiging, geen geboorteakte in zien van iemand bijvoorbeeld zijn buurman of zelfs een familielid. Geboorteakten zijn 100 jaar na de geboorte openbaar, huwelijksakten 75 jaar na het huwelijk en overlijdensakten 50 jaar na het overlijden.

Ieder jaar worden er dus nieuwe stukken in het archief openbaar, een moment waar sommigen een heel jaar lang op hebben gewacht – eindelijk komt men te weten wie de ouders zijn van die en die. Het onderzoek krijgt een nieuwe impuls en zaken krijgen uitsluitsel.

In dit kader zijn er bij het Nationaal Archief in Den Haag, nieuwe stukken vrijgegeven van de Volkstelling Suriname van 1950 (toegangsnummer 2.10.19.02). Ank – een trouwe archiefspeurder mailde toe welke stukken er onder anderen op dit moment openbaar zijn geworden:

Inv. 53, geboren 1901 – 1910 (Negers van het vrouwelijke geslacht)
Inv. 54, geboren 1906 -1910 (Negers van het vrouwelijke geslacht)
Inv. 84, geboren 1906 -1910 (Kleurlingen van het mannelijke geslacht)
Inv. 115 geboren 1906 – 1910 (Kleurlingen van het vrouwleijke geslacht)
Inv. 150, geboren 1896 – 1910 (Creolen van het vrouwelijke geslacht)
Inv. 213 geboren 1906 -1910 (Europeanen van het mannelijke geslacht)
Inv. 226 geboren 1896 – 1910 (Negers van het mannelijke geslacht)
Inv. 471 geboren 1906 – 1910 en eerder (Negers van het mannelijke geslacht)

In deze inventarisstukken treft u dus de registratieformulieren aan waarop per persoon een gedetailleerde persoonsgegevens staan incl. assimilatie ouders en grootouders, eega, bij de vrouwen het aantal kinderen, inkomsten, beroep en meer. Ieder persoon werd ondervraagd. Indien de betreffende persoon afwezig was werd er vermeld wie de informatie verstrekte en waar de afwezige persoon zich bevond.

Als je niet weet wat voor landaard jouw voorouders hadden wordt het even zoeken. In het geval van creoolse voorouders, kunnen ze onder ‘Negers’ of ‘Kleurlingen’ vallen. De rangschikking van deze volkstelling heeft eveneens als die van 1921 bijna geen tot geen structuur, tafel of index, waardoor de registratieformulieren blad voor blad doorgenomen moet worden. Neem dus geduld en doorzettingsvermogen mee als u hierin gaat speuren

Dank je Ank, voor de bijdrage!



Unieke site voor koloniaal erfgoed

KIT lanceert binnenkort een unieke site voor het koloniaal erfgoed. Het KIT behoort tot één van de toonaangevende instituten voor onderzoek naar de koloniale geschiedenis van de Antillen, Indonesië en Suriname in relatie tot Nederland. De bibliotheek van het KIT bezit een belangrijke collectie van boeken, tijdschriften, kaarten en brochures over de voormalige Nederlandse koloniën. Met subsidie van het Ministerie van Buitenlandse Zaken is het KIT begonnen met het digitaliseren van een deel van dit erfgoed. Het doel is bij te dragen aan het duurzaam behoud van de inhoud van de originele bronnen en om deze collectie online toegankelijk te maken voor wetenschappers, studenten en andere geïnteresseerden in de koloniale geschiedenis. De documenten in de database zijn full text doorzoekbaar en het informatiesysteem biedt zowel eenvoudige als geavanceerde zoekmogelijkheden en opties om te bladeren. Bijzonder is het feit dat u niet alleen kunt zoeken op woorden in de tekst, maar ook op artikelniveau.

[Bron: KIT, met dank aan Wadily Wijnhard]

Informatie uit het archief van de E.B.G.

Voor personen wiens voorouders lid waren van de Evangelische Broeder Gemeente zijn er nieuwe mogelijkheden om aan informatie te komen. Ank de Vogel tipte mij over de informatie die zij had vergaard uit het archief van de EBGS met hulp van broeder Hammen. De heer Hammen, werkzaam bij de EBGS is tegen betaling bereid onderzoek te doen in o.a. doopregisters van de EBG op zoek naar informatie over uw voorouders. Dit is een prachtige kans om meer te weten te komen. Wie waren de peters en meters, wie is de moeder, wanneer is er gedoopt, staat er overige belangrijke informatie in de kanttekening, etc? Essentiele vragen die wellicht beantwoord kunnen worden.

De herhutters hadden veel aanhang onder de slavenbevolking, dus als uw voorouders slaven waren is de kans groot dat zijn in het archief van de EBG te voorschijn komen. In de loop der 20e eeuw kreeg de EBG ook aanhang van de Hindostaanse en Javaanse bevolking.

Persoonlijk moet ik dhr. Hammen nog benaderen, maar heb enkele jaren geleden wel info gekregen van professor Lamur, archiefbewaarder van de EBGS, uit het doopregister. Informatie die ik op geen andere manier had kunnen krijgen. Ik ben dus erg blij met de nieuwe mogelijkheid. In het Utrechtsarchief zijn er wel kopieen bewaard gebleven van enkele registers van het EBGS, deze heb ik in een ver verleden wel ingezien, maar zijn nu helaas slechts voor wetenschappelijk onderzoek te raadplegen.

Onderstaand treft u de contactgegevens aan van dhr. Muntslag van de EBGS, stuurt u zoveel mogelijk informatie over de gezochte persoon of personen toe, dit vergroot de kans informatie te vinden over uw voorouder.

T.a.v: dhr. E. Muntslag (Archiefmanager EBGS)
E-mail: ebgsarchief@sr.net

Tel. 597-473614

Burenstraat 17-19, Paramaribo

Update: in november 2010 is broeder Hammen helaas heen gegaan. U kunt uw verzoek om informatie richten aan broeder Muntslag via ebgsarchief@sr.net.

Zorg dat u uw ervaringen hier deelt, zodat anderen kunnen leren!

Nieuwe videos toegevoegd

Onder het kopje ‘Videos over Suriname’ (boven in het menu) treft u nieuw toegevoegde video’s aan.

Boston Band
Eén van de nieuwe filmpjes gaat o.a. in op de inzet van de, uit Jamaica afkomstige, slaaf Boston Band die in de 18e eeuw de vrede tussen de regering en de marrons bewerkstelligde middels door hem geschreven brieven. Iets wat uniek was voor een voormalige slaaf in die periode. Historicus Frank Dragtenstein schreef een boek over dit unicum genaamd ‘De brieven van Boston Band’. Een documentaire van Mike Ho-Sam-Sooi en Hennah Renfurm.

Johan Adolf Pengel
De opkomst van de legendarische Surinaamse premier Jopi Pengel. Johan Adolf Pengel, in de volksmond Jopi genoemd, was van eenvoudige komaf. Hij wist het twee keer tot premier van Suriname te brengen. Twintig jaar lang wist hij grote invloed uit te oefenen op het politieke wel en wee van het land. Hij was, volgens het volk, de eerste zwarte man die opkwam voor zwarte mensen. Hij inde de huren voor de eigenaar van het perceel van Land van Dijk, een beroemde wijk in Paramarib. Hij nam het wel op voor de arme bewoners toen de eigenaar exorbitante huurverhogingen doorvoerde. Pengel kon bij de bewoners niet meer stuk. Zijn populariteit groeide.  En dat was nog voor de oprichting van zijn eigen politieke partij. Een tweeluik van Ivette Forster.

Johan Ferrier
Begin 2010 overleed Johan Ferrier: hij was de laatste gouverneur van Suriname en de eerste president van de republiek Suriname die na de onafhankelijkheid ontstond in 1975. Vijf jaar later – in 1980 – werd hij door een staatsgreep gedwongen om zijn geliefde land te verlaten. Hij stierf op 100-jarige leeftijd in zijn woonplaats Oegstgeest. In het een tweeluik genaamd ’100 jaar Ferrier’ behandelt programmamaakster Astrid Serkei 100 jaar Surinaamse  geschiedenis aan de hand van Ferrier’s leven.