Namen van gevallen Surinamers tijdens WOII

Ter ere en herdenking van de gevallen Surinamers tijdens de WO II onderstaand de namen van de gevallen Surinamers tijdens de WOII.

De inhoud is van een website die ik reeds jaren bezoek en ik aanraad om nadere informatie te vergaren over Surinamers in de WOII, te weten www.bevrijdingintercultureel.nl

Gevallen militairen
Hugo Desire Ryhiner, Harry Frederik Voss, A-Tjak, Alvarez/Alvares, Balinge, van Bazel, Burgzorg, Chateau, van Eick, Emanuels, Gitz, Heidweiller, van Helvert, Hilfman, van der Hoogte, Huiswoud, Juta, Meijer, Netto, del Prado, Salm, Spreeuw, de Vries, Vrieze, Wesenhagen, Wiers, Wooter.

Omgekomen zeevarenden van de koopvaardij
Askel, Alie, Beelds/Beeldstroo, Boldewijn, Bijnaar, Colader/Rolader, Cruden, Elmont, Emnes, van Exel/Exzel, Flu, Gesser, Klooster, Markiet, Mecidi, Moore, Muller, Naardendorp/Naarendorp, Olff, Oostburg, Parisius, Pools, Rolader/Colader, de Rooij, Slagtand, Smiet, Stelk, Vrieze, Wikkeling, Woiski.

Verzetstrijders
Bosschart, Bijleveld, Does, Ezechiëls, Fernandes, P.C. Flu, H. Flu, Gitz, Jüdell/van Es, Kanteman, Lashley, Lichtveld, Lu-A-Si, C. van de Montel, van de Montel-Boeken, L.H. van de Montel, Nods, Nods-van der Lans, F. Rijk van Ommeren, L.H. Rijk van Ommeren, de la Parra, Rodriguez, M. Samson, Samson-Ezechiëls, P. Samson, A. Samson, Tolud, Wittenberg, Wolff.

Surinaamse Joden omgekomen tijdens de Holocaust en oorlog
R. Bramson-Samuels, J. Bueno Bibaz-Morpurgo, J.M. Bueno Bibaz, R.S. Bueno Bibaz, E.C. Bueno de Mesquita-Bueno de Mesquita, H.D. Bueno de Mesquita, E. Bueno de Mesquita-da Costa, D.J. Cahen-Tay[ij]telbaum, B.I. Citroen, J.I. Citroen, R.E.A. Colaço Belmonte, D.E. Dünner [Dinner]-Benjamin, B.T. Fernandes, J.D. Fernandes, R. Fernandes-Swijt, T.B. de la Fuente-Fernandes, A.S. Fernandes, D.C. Gomperts, S.E. Gomperts-Samuels, C.A. Gomperts, D.E. Gomperts, S.H. de Granada, P. [B/A] Hilfman, G.J. Hilfman-Bueno de Mesquita, R. Hilfman, S.L. Jacobsen-Samson, S.E. Kopinsky, S./C. Kopinsky, L. Kopinsky, S. de Lange-Salomons, H.E. Leefmans-Bal[l]in, E.R. Leefmans, W.H. de Leon, G.E.H. de Leon, H.S. Levie, L. Levie, S.H. Levie, J.M. Levie-Levie, J.I. Levie, N. Levie-Samuels, S.I. Levie, A.I. Levie, M.I. Levie, B.I. Levie, S.C. Levie, B. Levie, R. Levie, H. Levie, W.A. Levy, B. Lopes de Leao Laguna-da Silva, E.E. Ly[ij]ons, W.A. Morpurgo. I.G. Fregge-Morpurgo, J.G. Nassy, J.L. Nassy-Polak, L.J. Nassy, M.A. de la Parra, J. de la Parra-Swijt, H.J. de la Parra, H.M. de la Parra, H. de la Parra, J. de la Parra-Samson, V.A. Polak-Pinto, H.J. Polak, A.S. Polak, R.M. Polak, M.S. Polak, S.J. Polak, T.E. Polak, H. Polak, R. Polak, J.I. Polak, R.M. Polak, L.E. Polak, E.G. Polak, H.J. Pos, S.J. Pos, S.H. Pos, R.R. Querido, H.M. Reiss-Root, S. Roos, E. Samson, F.M. Samson, M.A. Samson, D.H. Samson-Ezechiëls, A.E. Samuels. B.E. Samuels, S.E. Samuels, D. Samuels-Roos, B.E. Sanders-Fernandes, I.D. da Silva. A.D. da Silva, J. da Silva, D. da Silva, B.H. Souget-Citroen, C./S. T. Swijt, J.M. Tay[ij]telbaum, B. Tay[ij]telbaum-Levie, C.T. Vas Nunes-Fernandes, M.M. van West-Samuels, J. de Wilde, H. Smeer, J. Wolff.

Wi memre den.

Bron: www.bevrijdingintercultureel.nl

Doopakte van gemanummiteerde Christina May (Mei)

Foto: Ank de Vogel

In het manumissieregister van 1832-1863 komen wij de vrijlating tegen van het slavenmeisje Christina, welke eigendom was van C. May. Te lezen is dat op 13 juni 1840 door Esther Johanna Albertina May en David Pieter Nemelc, Fl. 300 borgtocht is betaald voor haar vrijlating, welke middels Gouvernements Resolutie no. 859 op 10 juli 1840 werd beklonken.

Eén van de vele voorwaarden voor het manumiteren van een slaaf was dat deze opgenomen zou zijn door een kerkgenootschap. Hierdoor zouden zij zich (hopelijk) volgens de wetten van de bijbel gedragen, behoorlijke nieuwe burgers zijn en niet ten laste van het land vallen. Uit het archief van de Gouverneur Generaal van de West Indische Bezittingen (1.05.08.01 inv. 203, nu nog te vinden in het Nationaal Archief in Den Haag) vinden wij een extract uit het doopregister van de Hervormde Christelijke Gemeente te Paramaribo, waarin Christina gedoopt wordt als Christina Johanna.

Nakomelingen van Christina zullen de extractie wellicht interessant vinden, gezien de doopakte de slaaf een menselijk bestaan geeft in tegenstelling tot de slavenregisters (vanaf begin 19e eeuw tot de emancipatie werden zij opgetekend in het slavenregister, maar zoiets als een geboorteakte van een slaaf bestond niet) of grootboekrekeningen (slaven werden tot begin 19e eeuw bijgeschreven op de grootboekrekening van de eigenaar – geborenen vermeld onder kolom ‘bij’ en overledenen onder kolom ‘af’).

In de vermelding van de manumissie van Christina in het manumissieregister 1832 – 1863 is tevens te lezen dat de moeder van Christina, welke gemanumiteerd is onder de familienaam Magdalena Mei, niet lang na de vrijlating van Christina een verzoek tot naamsverandering heeft aangevraagd voor haar dochter. Op de eerste dag van februari 1842 werd middels Gouvernements Resolutie no. 120 de naamsverandering van Mei naar May uitgesproken. Christina ging voorts door het leven als Christina Johanna May – een duidelijke verwijzing naar de vrijlater C. May.

Een zeer gemêleerde familie uit Suriname

Deze post is gewijd aan het verhaal van een zeer gemêleerde familie. Een familie welke de verpersoonlijking is van de sporen die eeuwenlange wereldwijde migratie heeft nagelaten in de geschiedenis. Een familie die vandaag de dag wellicht gekenmerkt wordt door een specifiek uiterlijk, maar wortels heeft in vrijwel ieder continent op de wereldbol. Het is namelijk mijn eigen familie. Een familie van Nederlanders, Fransen, Duitsers, Afrikanen en Javanen, Israëlieten, Islamieten, Hugenoten, Lutheranen, Nederlands Hervormden, Rooms Katholieken, Protestanten en EBG-ers.

Ik kan uren over mijn familiegeschiedenis praten, maar zal het zeer kort en algemeen houden. Over het algemeen kan ik zeggen dat mijn voorouders over bijna de gehele wereld afkomstig zijn waarbij Suriname als centrale standplaats kan worden aangemerkt.

Diorama van de Waterkant te Paramaribo door Gerrit Schouten anno 1820

Stamboom familie Spong

Voor wie de aflevering Van Verborgen Verleden heeft gemist met Gerard Spong in de hoofdrol.

Als onderdeel van het nieuwe televisieprogramma ‘Verborgen Verleden’ kwam de stamboom van Gerard Spong aan bod. Hierbij werd het koloniaal verleden van Suriname ook kort besproken en dient wellicht ter inspiratie voor uw eigen onderzoek indien uw voorouders uit Engeland komen.

Verborgen Verleden is een programma van de Teleac (NTR) waarbij bekende Nederlanders worden bijgestaan bij het opmaken van hun stamboom. In Engeland en Amerika zijn deze programma’s erg populair en in Nederland kennen wij reeds jaren het programma Verre Verwanten.

Over de aflevering – Gerard Spong
Topadvocaat Gerard Spong wil weten, hoe zijn familie in Suriname terecht gekomen is. Was het via berooide soldaten uit Engeland die daar hun geluk wilden beproeven? Bij het onderzoek naar zijn voorouders loopt het spoor via Suriname terug naar Kent, Zuid-Engeland. Via een spectaculair rechtbankverslag uit 1827 leest hij over het familiedrama dat heeft geleid tot het vertrek naar Suriname. Maar als hij in een klein Engels kerkje een Latijnse spreuk op het graf van zijn familie leest, neemt het verhaal een wending die Gerard naar het hart van de Engelse Koninklijke familie voert.

Wie geïnteresseerd is in het verslag van de rechtzaak Spong versus Spong, betreffende problemen rond de naleving van de verplichtingen uit de nalatenschap van de voorouders Spong, kan het hier nalezen.

Afstamming van Gerard Spong
1. Charles Stuart I (1600, Engeland) ∞ Henriette Maria (1609, dochter van Henri IV, koning van Frankrijk) – Koninklijke familie van Engeland, – dit unieke huwelijk had toestemming van de Paus nodig, daar Charles Protestants was en Henriette Katholiek. Echter macht maakt kracht en zo geschiedde het!

1-1: Charles II (1630, Engeland) had een relatie met de mooie Frances Teresa Stuart (1647, Parijs, Frankrijk).
1-2: Rebecca Stuart (±1667, Engeland – “eloped from court”) ∞ John Wallis (1616, Engeland)
1-3: Jane Wallis (1681, Staplehurst) ∞ George Mitchell (+1758, Staplehurst)
1-4: Rebecca Mitchell Wallis (1718 Linton) ∞ Thomas Walter (1719, Engeland)
1-5: Rosamund Walter (1749, Staplehurst) ∞ John Spong (1751, Rochester)
1-6:  John Spong Walter (1770, Staplehurst) ∞ Laetitia Halfhead (1774, Rochester)
1-7: George May Spong (1807, Kent) ∞ Elisabeth Hedges
1-8: George William Spong (1832, Paramaribo) ∞ Elisabeth Abrahamz (1839, Paramaribo)
1-9: Francois André Spong (1873, Paramaribo) ∞ Egbertina Hennep (1878, Paramaribo) – grootouders van Gerard Sprong

Klik hier voor de afstamming van Gerard Spong welke het programma Verborgen Verleden op hun site heeft gezet. Let op er ontbreken 2 generaties in het document! Daarin lijkt het dat Frances Teresa Stuart (+1704) de moeder zou zijn geweest van Rebecca Mitchell welke geboren was anno 1718. Dat kan dus niet, maar als je de aflevering bekijkt wordt er wel verteld wie de ontbrekende schakels zijn, te weten (Rebecca en Jane).

Zie boven de aanvullingen die ik op de afstamming heb gemaakt.

Om de aflevering te bekijken klikt u hier (aflevering opent in een nieuw venster).

Voor wie de aflevering Van Verborgen Verleden heeft gemist met Gerard Spong in de hoofdrol.

Als onderdeel van het nieuwe televisieprogramma ‘Verborgen Verleden’ kwam de stamboom van Gerard Spong aan bod. Hierbij werd het koloniaal verleden van Suriname ook kort besproken en dient wellicht ter inspiratie voor uw eigen onderzoek indien uw voorouders uit Engeland komen.

Verborgen Verleden is een programma van de Teleac (NTR) waarbij bekende Nederlanders worden bijgestaan bij het opmaken van hun stamboom. In Engeland en Amerika zijn deze programma’s erg populair en in Nederland kennen wij reeds jaren het programma Verre Verwanten.

Over de aflevering – Gerard Spong
Topadvocaat Gerard Spong wil weten, hoe zijn familie in Suriname terecht gekomen is. Was het via berooide soldaten uit Engeland die daar hun geluk wilden beproeven? Bij het onderzoek naar zijn voorouders loopt het spoor via Suriname terug naar Kent, Zuid-Engeland. Via een spectaculair rechtbankverslag uit 1827 leest hij over het familiedrama dat heeft geleid tot het vertrek naar Suriname. Maar als hij in een klein Engels kerkje een Latijnse spreuk op het graf van zijn familie leest, neemt het verhaal een wending die Gerard naar het hart van de Engelse Koninklijke familie voert. Bij het laatste zet ik nog mijn twijfel, zie onder.

Wie geïnteresseerd is in het verslag van de rechtzaak Spong versus Spong, betreffende problemen rond de naleving van de verplichtingen uit de nalatenschap van de voorouders Spong, kan het hier nalezen.

Afstamming van Gerard Spong
Charles Stuart I (1600, Engeland) ∞ Henriette Maria (1609, dochter van Henri IV, koning van Frankrijk) – Koninklijke familie van Engeland, – dit unieke huwelijk had toestemming van de Paus nodig, daar Charles Protestants was en Henriette Katholiek. Echter macht maakt kracht en zo geschiedde het!

1. Charles II (1630, Engeland) had een relatie met Frances Teresa Stuart (1647, Parijs, Frankrijk). Gezien Frances Teresa Stuart kinderloos de boeken in ging en zij overleed in 1704 kan zij niet de moeder zijn geweest van onderstaande Rebecca Mitchell (1.1.) welke geboren was anno 1718.

Er klopt dus iets niet in de afstamming die het televisieprogramma heeft gepubliceerd. Waarschijnlijk ontbreekt er één generatie of is stamt Rebecca gewoonweg niet af van Charles II en Frances Teresa Stuart.

1.1. Rebecca Mitchell (1718 Linton, Engeland) ∞ Thomas Walter (1719, Engeland)
1.1.1. Rosamund Walter (1749, Staplehurst, Engeland) ∞ John Spong (1751, Rochester, Engeland)
1.1.1.1.  John Spong Walter (1770, Staplehurst, Engeland) ∞ Laetitia Halfhead (1774, Rochester, Engeland)
1.1.1.1.1. George May Spong (1807, Kent, Engeland) ∞ Elisabeth Hedges
1.1.1.1.1.1. George William Spong (1832, Paramaribo, Suriname) ∞ Elisabeth Abrahamz (1839, Paramaribo, Suriname)
1.1.1.1.1.1.1. Francois André Sprong (1873, Paramaribo, Suriname) ∞ Egbertina Hennep (1878, Paramaribo, Suriname) – grootouders van Gerard Sprong

Klik hier voor de stamboom van Gerard Spong met vermelding van nadere data geboorte, huwelijk en overlijden.

Om de aflevering te bekijken klikt u hier (aflevering opent in een nieuw venster).

Restauratie Kathedraal Paramaribo klaar

De restauratie van de markante houten kathedraal in Paramaribo is afgerond. Het gebouw is zoveel mogelijk recht gezet en gestabiliseerd, zodat de kerkgangers vanaf 14 november weer zonder vrees de diensten kunnen bezoeken. Alleen de beruchte ‘houtluizen’ waren niet helemaal weg te krijgen, zegt restauratiearchitect Maarten Fritz.

De directeur van architectenbureau Fritz maakte deel uit van het restauratieteam, dat in oktober vorig jaar de klus van het Italiaanse bureau ARS Progetti overnam. Op dat moment waren de twee torens nagenoeg geheel voltooid, maar moesten de werkzaamheden aan de overige prominente bouwdelen nog starten.

De Sint Petrus en Paulus Kathedraal, gebouwd tussen 1883 en 1887, behoort tot de grootste houten bouwwerken ter wereld en staat op de Werelderfgoedlijst. Berucht is het gebouw vooral vanwege zijn instabiliteit. Dat is volgens Fritz te wijten aan de uiterst slanke frameconstructies die de oorspronkelijke bouwmeester gebruikte. Deze waren ‘tegen het fragiele aan, afgezet tegen de schaal van het gebouw’.

Vervormd
Door de jaren heen was met name de westgevel zodanig vervormd, dat de kathedraal er zijn identiteit aan ontleende. De kerk is mede hierom, maar vooral omdat het niet helemaal mogelijk bleek, niet helemaal recht gezet. De restaurateurs hebben een hulpsteiger om het gebouw gezet en vanaf daar de kolommen om en om recht getrokken.

“Dat rechttrekken lukte alleen als eerst de constructie zo slap mogelijk werd gemaakt en dus geen weerstand bood. Daartoe werden eerst de toognagels uit de oude houtverbindingen geslagen. Dit was geoorloofd omdat de kathedraal in die fase van het werk volledig door de constructieve steiger werd ondersteund, en alleen bij de frames die werden rechtgetrokken werd deze ondersteuning enkele millimeters losgedraaid”, zegt Fritz.

Het gebouw is gestabiliseerd door een stelsel van vier horizontale vakwerken, die in verbinding staan met de sterke en stijve bouwdelen van de kathedraal (de torens en het priesterkoor). Alle staalconstructies zijn volledig uit het zicht geplaatst, zegt Fritz. “In de kathedraal is alleen een stelsel van stalen trekstangen zichtbaar, dat dient om de houten hoofdkolommen onderling te koppelen.”

Termieten
Authenticiteit was net als bij andere restauratieprojecten een belangrijke afweging. Dankzij de belangrijkste gebruikers van het gebouw, houtvretende termieten die in Suriname houtluizen worden genoemd, waren een aantal kolommen niet meer op te lappen. Deze zijn vervangen door nieuwe kolommen van Surinaams groenharthout, waar ook de oude van waren gemaakt.

Vooral de in het hout levende termieten zijn zo gehecht aan hun ‘woning’, dat ze niet te bestrijden waren. “De opvolgende generaties beheerders en gebruikers van de kathedraal moeten zich bewust zijn van het feit dat de kathedraal altijd wel een termietenprobleem zal blijven houden, dat slechts met goed onderhoud en regelmatige controle in toom kan worden gehouden”, zegt Fritz.

De restauratie stond onder leiding van de Surinaamse bureaus KDV architects (Philip Dikland) en Carel van Hest Architecten. Het project heeft, inclusief voorbereidingen, vijf jaar geduurd.

[Bron: Architectenweb.nl]